گزارش داوری پنجمین جایزه معماری داخلی ایران

فرهنگسرای ملل، ۱۰ مهر ماه ۱۳۹۱ 

تهیه و تنظیم: سیده مطهره موسوی

  

جلسه داوری پنچمین جایزه معماری داخلی ایران، صبح روز دوشنبه دهم مهر ماه ۱۳۹۱ در فرهنگسرای ملل (امیرکبیر) واقع در پارک قیطریه تهران، از سوی مجله

معماری و ساختمان با حضور هیات داوران: دکتر عبدالرضا محسنی، دکتر محمد رضا قانعی، علی محمد شجاع جزایری و مهدی گرامی و اعضای دبیرخانه جایزه: احمد

زهادی، سعید فر مهین فرهانی و سیده مطهره موسوی برگزار گردید.                                                                                                                                               

در ابتدای این جلسه احمد زهادی به بیان تعداد کل آثار ارسالی به دبیرخانه که مجموعا ۶۴ بود، پرداخت که از این میان۱۴ پروژه در بخش مسکونی، ۲۷ پروژه در

بخش اداری-تجاری و ۱۹ پروژهی در بخش ساختمان های عمومی قرار می گرفت. سپس وی معیار های اساس نامه قضاوت جایزه ی معماری داخلی ایران که از سوی

فصلنامه تدوین شده بود و شامل مواردی چون خلاقیت، توان طراح در احیا و تامین نیازهای روانی و کاربردی درون فضا، ارتباط با ساختار اصلی معماری جهت تایید و

تکمیل طرح و توجه به بستر اقلیمی، فرهنگی و بومی می‌شد را شرح داد و معماری داخلی را مجموعه ای از  فضا (مطلوبيت رواني، كارايي عملكردي، همنشينی

فضاها، خلاقيت، نور طبيعي و همخواني با بستر فرهنگي و اقليمي)، عناصر داخلی (خلاقيت، مصالح، نورپردازي، كارايي   عناصر، رنگ، نور، بافت، همنشيني عناصر)،

تکنیک (انتخاب درست مصالح، همخواني شيوهي ساخت با مصالح، كيفيت نهايي، استفاده از فنون نوين و مناسب ساخت، همنشيني درست تاسيسات با فضاهاي داخلي)،

طراحی داخلی یا چیدمان و مبلمان( عبارت از خلاقیت، شناخت، ریتم، فرم، رنگ، نقطه ی اوج و ترکیب) تعریف کرد.                                                             

پس از تبیین معیار های مجله و داوران، داوری به روش حذفی در هر بخش آغاز شد. به این تر تیب که پروژههایی که ۳ یا ۴ رای مخالف از مجموع ۴ رای داوران را

کسب کرده بودند، حذف گردیدند و به این ترتیب ۳ پروژه در بخش مسکونی، ۱ پروژه در بخش اداری- تجاری و ۴ پروژه در بخش عمومی بر جای ماند که مورد بحث و

بررسی گروهی قرار گرفت.

در بخش مسکونی سه پروژه ویلای امیر، خانه امینی و خانه شماره هفت نجف آباد  به مرحله ی نهایی راه یافتند که در ذیل به برخی از نظرات داوران در مورد این سه

پروژه اشاره می گردد.                                                                                   

 

 ویلای امیر

گرامی: خوشبختانه در این جا معماری بیرونی معرفی شده است. آنگونه که آشکار است ویلاییست که بازسازی شده است و بخش هایی به آن اضافه شده است و

حرکت‌های چوبی حد فاصل بین دو  بخش قرار گرفته است. کاری مینیمال است که به عنوان یک ویلا جذابیت های خاص خودش را دارد. چون موضوع ویلا است و در

مالکیت یک شخص است قاعدتا یک سری حس ها می تواند تنها برای استفاده کننده مناسب باشد و می پسندد که اگر ماهی یک بار به این ویلا می آید، حس های

متفاوتی را در آن تجربه کند و جریان کلی را نداشته باشد. در مجموع در آن چند موضوع غالب است. اول آنکه به دیتیل به درستی پرداخته است. دوم آنکه ایده خوبی

دارد. سوم آنکه حس تعلیقی که در بیرون ایجاد کرده است را در درون می بینیم. اما پراکندگی بین دو بخش است. این دو بخش به صورت مستقل از هم هستند و فرآیند

طراحی در دو مقطع است که ممکن است به دلیل خواسته های کارفرما بوده باشد.                                                                                                                                                         

آنچه که در معماری داخلی آن دیده می شود این است که اگر خواسته تندیسی را در حیاط استفاده کند از همان تنه ی درختی که در باغ خشکیده است، استفاده کرده است.

عناصر مینیمالیست در کنار عناصر دکوراتیو قرار گرفته است.

جزایری: در این پروژه جرات و جسارت حرف اول را می زند. ایده ی نویی وجود دارد. نکته ای که آقای گرامی به آن اشاره کرد درست است. ممکن است شخص یک

بار در هفته یا در ماه  به این ویلا بیاید. طراح در پی ایجاد تنوع بوده است و این تنوع را ایجاد کرده است.                                                                                                                                                 

قانعی: نکات مثبتی در این ویلا وجود دارد. یک سری ایده های پراکنده در آن می بینم اما چیز محمکی در آن نمی بینم. من شیشه را ۲۰ سال پیش در کف کار کردم و

می دانم چه احساسی را ایجاد می کند و اصلا برای خواب نمی پسندم چون انسان فکر می کند که مدام در معرض حوادث و  خطر است ولی ایده است و جسارتش قابل

تحسین است و در کل مینیمالیستی دارد که می پسندم. در آن پراکندگی نیز وجود دارد بخش شیشه با استفاده از درخت در تضاد است ولی باز جسارت در آن وجود دارد.          

محسنی: مبلمان و نورپردازی آن چگونه است؟ نمی توانیم این ویلا را به عنوان نشانه ای که یک عملکرد در آن است بدانیم چون بخش هایی از آن را ندارد. به عنوان

یک اثر هنر تجسمی که بخشی از ایده هایش اجرا شده است لذت بخش و قابل قبول است ولی این خانه ای نیست که من بخواهم به عنوان کارفرما در آن زندگی کنم ولی

به عنوان اثری که توانسته است عناصر را در کنار قرار دهد و حرف تازه ای را بیان کند، می پسندم. ایده قوی است اما پاسخگوی عملکرد نبوده است.

                                           

خانه امینی

قانعی: ایده سیالیت که در مورد جداره ها به آن اشاره شده است را اصلا در آن نمی بینیم. جز یک سری جزییات و متریال که آن هم چندان جالب نیست چیز قدرتمندی در

آن نمی بینم و علاوه بر آن شومینه نیز سنگین است.                                        

محسنی: ایده ای که در مورد جداره ها دارد اصلا اجرا نشده است. قسمت بالای آتشگاه سنگین است و هیچ تناسبی با آن ندارد.

گرامی: ممکن است برای زندگی خیلی خوب و دل نشین باشد ولی چیزی فراتر از تزیینات در آن دیده نمی شود. چیزی به عنوان معماری داخلی در آن نمی بینم. درست

نیست که در فضای معماری ایران حمام باز در اتاق خواب قرار گیرد.                          

جزایری: عدم تطابق ایده و اجرا در آن وجود دارد. شومینه اش مسئله دارد.

 

خانه شماره هفت نجف آباد

گرامی: نما را به خوبی به داخل منتقل کرده است. در سقف به سمت سقف کاذب  نرفته است و خیلی ساده و خلاصه برخورد کرده است. برخی چیزها کمی اضافه اند

مانندحرکت های سقف یا کتابخانه اما در مجموع پروژه موفقی است و به نتایجی رسیده است.  

محسنی: این پروژه خانه تر از آن دو تا است. کانسپت رنگ دارد. از گل بهی تا سفید در آن به کار گرفته شده است. مثلا پله ی بیرونی در فضای داخلی نیز استفاده شده

است. کار ساده و بی ادعایی است. یکپارچگی بین معماری و معماری داخلی است. این جا معماری داخلی ادامه  معماری است و پایان معماری نیست و این دو باهم کار

می کنند.                                                    

جزایری: به نظرم کار خوبی است و صداقت و صمیمیت دارد.

قانعی: همه جا یک دست است و صداقت در آن وجود دارد.

به این ترتیب خانهی شماره هفت نجف آباد به دلیل یکپارچگی، پرداختن به همه جوانب موضوع، رسیدن به یک مجموعه کامل، توانمندی در بخش طراحی و اجرا و

ارتباط معماری با معماری داخلی به عنوان رتبه اول و ویلای امیر به دلیل پرداختن به جزییات و ایده های خلاقانه ( داوران این پروژه را به عنوان پروژه کامل ندیدند و

برای داوران نقاط مبهمی همچون نورپردازی و مبلمان وجود داشت) به عنوان پروژه برگزیده مسکونی انتخاب شد. خانه ی امینی به دلیل آنکه پلان با تصاوبر ارائه شده

مطابقتی نداشت و حرکت های سیالی که در پلان معرفی شده بود در داخل دیده نمی شد، نیز عدم تطابق حمام باز با الگوی ذهنی مورد قبول فرهنگ ایران و  اجرای

شومینه سنگین چندان مورد نظر داوران قرار نگرفت.

در بخش اداری تنها فروشگاه ۲۱مترمربع به مرحله نهایی راه یافت که در ذیل به برخی از نظرات داوران در مورد این پروژه اشاره میگردد.

جزایری: هماهنگی خوبی دارد . می تواند شایسته ی تقدیر باشد.

گرامی: یک حرکت پله ای دارد. به همه چیز به لحاظ عملکردی پرداخته است و به نیازها پاسخگو بوده است. ویترینش طبیعی القا شده است.

قانعی: یک عنصر یکپارچه است. ایده ی درخشانش این پله ی مارپیچ است.

محسنی: فضا محدود است.

هیات داوران در این بخش هیچ یک از آثار را شایسته ی رتبهی اول ندانست و تنها فروشگاه ۲۱ مترمربع را به دلیل یکپارچگی در طراحی، برخورد مناسب با محدودیت

فضا و استفاده از المان مشخص در فضا به عنوان رتبه ی برگزیده این بخش انتخاب کردند.  

در بخش عمومی سه پروژه طراحی و ساخت غرفه لوله و اتصالات کارخانه پلی پارس، رستوران ریتون و فست فود نمک به مرحله نهایی رسیدند که در ذیل به برخی

نظرات داوران اشاره می شود.

پروژه طراحی و ساخت غرفه لوله و اتصالات کارخانه پلی پارس

گرامی: غرفه مدت محدودی استفاده می شود و نباید الزاما در آنها به همه ی مسائل توجه کنیم. بنابراین با سایر فضاها متفاوت است در این جا ماهیت بیرونی غرفه

برای بازدید کننده جذاب است اما به دیتیل ها نپرداخته است. اگر داخل را ببینید یک پروفیل اکسپوز را می بینید. همان اندازه که بیرون القای موضوعی را می کند داخل

نمی کند.

محسنی: ایجاد یک فرم در واحد بزرگتر که در کنارش شرایط دیگری هم باشد، هم خاصیت معماری داخلی دارد هم خاصیت معماری. یعنی ما در یک فضایی یک معماری

را ایجاد می کنیم که موقت است ولی معماری داخلی آن هم کارایی دارد که باید جذابیت داشته باشد. این کار از لحاظ فرم مقطعی از لوله است که ایدهی اصلی است ولی

وقتی در اجرا می بینیم که مقاطعی غیر قابل استفاده است.                                                                                                                                        

قانعی: البته در این جا در این مقاطع و فضاها لوله گذاشته است.

جزایری : عمده هنر طراح غرفه این است که از عناصری مثل فرم غرفه و ... می تواند در جهت نمایش و جذب کردن افراد استفاده کند. فرم بیرونی که یک لوله بزرگ

است نکته‌ی مثبت کار می باشد.

                                                                         

کافه ریتون

محسنی: جداره های خاصی که نشان دهد رستوران است وجود ندارد. جایزه ای نیست.

قانعی: خیلی ویژه نیست. بیشتر شبیه احیای پروژه های قدیمی است که در آن از های تک برای آنکه بین نو و کهنه تمایز ایجاد کنند، استفاده می شود.

جزایری: به نظرم کافه نمک حرف بیشتری دارد.

گرامی: اکسپوز بودنش را دوست دارم اما دیتیل خاصی طراحی نشده است.

 

فست فود نمک

گرامی: اگر چه شخصا دوست ندارم که در همچین فضایی باشم اما این پروژه را دوست دارم. پرداختن به این حد از جزییات قابل تقدیر است. به جمیع جهات توجه شده

است. شایسته ی جایزه است چون کار کرده است.

محسنی: پارادایمش خوب و موفق است ولی در جاهایی نقص دارد. ولی ایده عالی است و پایان فرآیند هنوز اتفاق نیافتاده است.

جزایری: هتلهایی در آلمان است که از نمک جهت جلوگیری از آلودگی  و بیماریهای تنفسی استفاده شده است و در این جا نیز به همین دلیل از نمک استفاده شده است.

انسان را یاد غارهای نمکی می اندازد. ایده قوی است ولی نقصهایی دارد.           

قانعی: در مورد اتصال به عرصه ی عمومی برایم سئوال است اما بقیه چیز هایش را میپسندم.

به این ترتیب در این بخش فست فود نمک به دلیل ایده های نوآورانه و توجه به جنبههای علمی موضوع در خصوص چگونگی به کارگیری مصالح و پرداختن به تمام

جوانب از فضا، فرم تا طرح مبلمان و چیدمان حائز رتبه اول شد و پروژه طراحی و ساخت غرفه لوله و اتصالات کارخانه پلی پارس به دلیل ایده ی نوآورانه در پوسته و

بیان شفاف موضوع شایسته ی تقدیر گشت.        

اعلام نتایج پنجمین جایزه معماری داخلی ایران

(دوشنبه ۹۱/۷/۱۰ فرهنگسرای ملل)

 

ساختمانهای مسکونی

رتبه اول

نام پروژه: خانه شماره ۷ نجف آباد

محلپروژه: نجف آباد اصفهان

نام طراحان: آقای علی دهقانی علی سلطانی - عاطفه کرباسی

جایزه: ۳ میلیون ریال

 

برگزیده

نام پروژه: ویلای امیر

نشانی پروژه: محمد شهر کرج

طراح: دفتر معماری « دیگر « آقای علیرضا تغابنی

جایزه: لوح تقدیر

 

ساختمانهای اداری و تجاری

برگزیده

نام پروژه: بیست و یک متر مربع

محل پروژه: تهران- خیابان میرداماد

نام طراح: گروه معماری رازان ( آقای سید نوید امامی- آقای سید حمید امامی- خانم آمیتیس نوروزی)

جایزه: لوح تقدیر

 

ساختمانهای عمومی

رتبه اول

نام پروژه: فست فود نمک

محل پروژه: شیراز

نام طراح: آقای علیرضا امتیاز

جایزه: ۳ میلیون ریال

 

برگزیده

نام پروژه: طراحی و ساخت غرفه لوله و اتصالات کارخانه پلی پارس- سالن میلاد نمایشگاه بینالمللی

نام طراح : آقای آرش مدنی

جایزه: لوح تقدیر

 


چاپ