گـزارش مختصری از سخنرانی دکتر انتظامـی
 

(معاون مطبوعات و خبرگزاری‌های کشور،  وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)

در مراسم هفتمین جایزه معماری داخلی ایران مهرماه ۱۳۹۳



 

دکتر انتظامی سخنان خود را اینگونه آغاز کردند: من با کمال افتخار در جمع شما که همه از نخبگان و متخصصان هنرمند و طبعاً با احساس، زیرا حوزه کاری شما

حوزه هنری است حضور پیدا کردم و ضمناً تشکر میکنم از اقدامی که همکارمان آقای زهادی سالهاست که انجام میدهند.

نفس اینکه یک رسانه عهده دار برگزاری جایزه میباشد و این جایزه رفته رفته مورد توجه آن صنف قرار بگیرد ارزشمند است. این را هم عرض کنم که یکی از

رویکردهای دولت توجه به این موضوع است.

استحضار دارید وقتی رقابتهای انتخاباتی است در کشور ما بدلیل اینکه خواستگاه حزبی نداریم همه کاندیداها عبارتهای زیبایی را بیان میکند وهمه این عبارتهای

زیبا شبیه به هم هستند و همه به دنبال عدالت، رفاه، آزادی و اینکه کار را به خود مردم باید بسپاریم گفته میشود، اما رقابتهای حزبی در خارج از کشوراینگونه

است مثلأ وقتی کسی میگوید من به دنبال افزایش مالیات هستم مخاطب میفهمد که خواستگاه فکری او کجاست و او از اندیشه چپ پیروی میکند و یا کسی که به

دنبال نهادینه کردن ارزشهای خانوادگی و مذهبی است نشان میدهد که او خواستگاه راست دارد.

این عبارتکه کار مردم را باید برای خودشان بگذاریم در عمل دولت تدبیر و امید به آن اعتقاد دارد و اگر در دوره انتخاباتی جناب دکتر روحانی جملهای را به زبان

میآوردند در عمل اجرا شده.

عمل چیست؟ میدانید که دولت به نفع بخش خصوصی و به نفع صنوف عقبنشینی کند که در دو حوزه بخشبندی میشود، مردم یک مفهوم کلی است و وقتی معنا

پیدا میکند که ما به شکل دستههایی تعریف شده در مدلهای سیاسی، دستهها و در حوزههای صنفی و تخصصی در انجمنها، کانونها و تشکلهای صنفی تعریف

میشود.

دولت باید قبول کند در برنامهریزی خودش یعنی حتی در حوزه سیاستگذاری و همچنین در اجرا در تصدیگریها به نفع صنوف عقبنشینی کند و امور را به خود

آنها بسپارد. ما با آسیبی در جامعه مواجه هستیم که معمولاً این آسیب، دولتها را تحت سیطره خود قرار میدهد و آن بزرگ بودن دولت است دولتهای مدرن

دولتهای حداقلی هستند که فقط به تنظیم مقررات بسنده میکنند در این دولتها حقوق شهروندان و کار آنها چه در داخل یا خارج از کشور در دست صنوف و

بخشهای خصوصی است، لذا فعالتر، جذابتر و موفقتر هم ظاهر میشود کاری که جناب آقای زهادی انجام میدادند از این جنس است یعنی بجای اینکه فرض

بفرمایید وزارت راه و شهرسازی و یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بخواهد خودش جشنوارهای برگزار کند و یا با اعمال نظر دولتی  بخواهد برندهای انتخاب کند

مکانیزمی به وجود آمده و جای شکر دارد که مورد اعتماد و اطمینان هم قرار گرفته است.

انشاا.. با ساز و کارهای اطمینان بخشتر، قویتر، شاملتر و جامعتر این بحث ادامه پیدا کندنمونه این کار را در یکی دیگر از رسانههایمان داریم مثلاً مجله دنیای

تصویر که جشن خانه سینما را برگزار میکند و در بین اهالی هنر دارای محبوبیت بالایی هم هست.

همچنین او افزود: ما یک قانون درخشان داریم که در سال ۱۳۸۸ در مجلس تصویب شد، به نام قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات. روح قالب بر این قانون

میگوید: آن چیزی که برای شهروندان حق یا تکلیف ایجاد میکند، دولت و حاکمیت موظف است آنرا در اختیار شهروندان بگذارد، چه به درخواست خودشان و چه

در پُرتابلهای عمومی قرار گیرد تا همه به آن دسترسی داشته باشد و هم اکنون (در دولت جناب آقای دکتر روحانی) این قانون عملیاتی شده است.

به هرحال خیلی خوشحالم که  در جمع شما حضور یافتم و امیدوارم که این جشن منشایی باشد در توسعه فرهنگی کشور.

پس از سخنرانی، تندیس هفتمین جایزه معمـاری داخلی ایران به عنوان یادگـاری از طرف دبیـرخانه جایزه به ایشــان اهداء گردید.






چاپ