گزارش همایش خبری gmp

گزارش همایش gmp در تهران فرهنگسرای نیاوران- پنجم مهرماه 1397

آقای سجادی، مدیر مجموعه فرهنگی هنری فرهنگسرای نیاوران
ضمن خوش آمد گویی به مدعوین و حضار حاضر در جلسه، گفت : ما مفتخریم که میزبان شما در نمایشگاه بین المللی معماری  طراحی با گفت و شنود باشیم، از دفتر معماری
gmp و پروفسور مارگ و شرکا و بخش فرهنگی سفارت آلمان صمیمانه سپاسگزارم. خوشحال هستم از اینکه در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود. همانطور که نام این نمایشگاه طراحی با گفت و شنود هست، معماری مناسب از راه تعامل و گفت و گو میان طراحان و بهره برداران محقق می شود و از ذهنیت طراحی به عینیت سودمند تبدیل می شود و به نوعی پاسخ به سوالات و خواسته های بهره بردار از سوی طراح و سازنده است؛ این نمایشگاه نمونه زیبا و عینی از چنین پاسخ معمارانه است.
در بازدیدی که پیش از این نشست از نمایشگاه داشتم؛ به عنوان مثال سه ورزشگاه در سه کشور مختلف طراحی و ساخته شده بودند، از دور با المان هایی که طراحان از فرهنگ هر کشور گرفته بودند، تا حدودی می توان تشخیص داد که این اتفاق در چه کشوری اتفاق افتاده و این رمز موفقیت چنین طراحی و سازنده ای است، امیدوارم این نمایشگاه سرآغاز همکاری ما با
gmp باشد و در خاتمه برای مدعوین و حضار آرزوی سلامتی و سربلندی داشت.

آقای کلور-برشتولد، سفیر آلمان در ایران

کلور-برشتولد، سفیر کشور آلمان در تهران بعد از خوش آمد گویی از مدعوین و معماران ایران و آلمان در این همایش، گفت: گردهمایی ایران و آلمان، این عنوان یک سلسله برنامه ایست که سفارت آلمان در تهران بنا نهاده تا مردمان ایران و آلمان را گردهم آورد، ما از ایجاد چنین گردهمایی قصد داشتیم که جامعه ی مدنی دو کشور با یکدیگر روبرو و آشنا گردند، و این باید به دور از مسائل سیاسی و مسائلی باشد که گاه و بی گاه در زندگی روزمره مردم نمود پیدا می کند. موضوعات سیاسی به ویژه در این منطقه زندگی روزمره ما را تعیین میکند، حفظ توافق هسته ای اولویت نخست دستور کاری ما می باشد، آری ما می خواهیم این توافق را حفظ کنیم چرا که این توافق برای همه ما خوب و مهم است. در غیر این صورت با منازعات و بحران های پیچیده ای در سراسر خاورنزدیک و خاورمیانه روبرو خواهیم شد. برای راضی نگه داشتن هموطنانمان لازم است نگاه خود را از سیاست سنتی و کلاسیک به چپ و راست بگردانیم. به نگاهی نیاز داریم که ابعاد فرهنگی را هم در بر بگیرد، مردم امید و آرزو های خود را دارند، اما هرکس زندگی روزمره و نگرانی هایش را هم دارد، این بعد هم باید در سیاست خارجی در نظر گرفته شود، از همین جا آغاز می شود، هر سیاستی از انسان ها شروع می گردد و سیاست خارجی هم از این قاعده مستثنی نیست، برای ما روشن است که سیاست خارجی بدون فرهنگ راه به جایی نمی برد، سیاست خارجی نیاز به فرهنگ دارد.

خانم ها و آقایان، اجازه می خواهم مختصری هم در باب آزادی هنر سخن بگویم، آزادی هنر در قانون اساسی ما سخت ریشه دوانده است، این آزادی در کنار سایر حقوق اساسی تنها حقی است که حکومت به صورت آگاهانه در آن ورود نمی کند. و این امر به همین شکل، خوب و عامدانه است، باید فضایی ناشناخته تر از آنچه که هست خلق و از آن حفاظت گردد که در آن تفکر و اقدامی قبلا نفوذ نکرده باشد، فضایی که از محتوای آن نه دولت و نه جامعه میخواهند و نه میتوانند اطلاعی داشته باشند. و دقیقا این پیش شرط لازم برای هنر و نوآوری است و مدرنیزه کردن جامعه. هنر و نوآوری تنها می توانند در جایی ظهور کنند که ما هنوز در آنجا قدم نگذاشته ایم.

سابقه ی طولانی روابط میان کشور های ما مدام به ما یادآور می شود که ایرانیان و آلمانی ها در این فضای خلاقیت بخوبی با هم روبرو می شوند و سابقه ای طولانی در تبادل هنر و اندیشه دارند و البته اثبات این ادعا فقط نمونه دوستی میان گوته و حافظ و عشق مشترک آنها به شعر نیست.

و اینک معماری نمونه ای بهتر برای این ادعاست چرا که ما را به این فضای خلاقیت می برد و بیشتر از آن، عمارت ها و شهرها به شکل ملموسی فضایی برای همگی ما ایجاد می کند که زندگی ما در آن جریان دارد و ما در آن با خودِ خود مواجه می شویم.

خانم ها و آقایان گرامی! بسیار خرسندیم که آقای پروفسور مارگ امروز در تهران مهمان ما هستند، شریک بنیانگذار شرکت gmp ، یک معمار برجسته آلمانی، یک خالق فوق العاده فرهنگی، یک کارآفرین و یک شهروند جهانی.

پروفسور مارگ عزیز! شما یک سابقه ی درخشان دارید، شما در شهری به دنیا آمده اید که سیصد سال قبل از به دنیا آمدن شما در ایران هم خیلی معروف بود و محل تولد امانوئل کانت بود، پرمیکس برگ . شما آواره جنگی بوده اید، در آلمان شرقی زندگی کرده اید و آن دوره را تجربه کرده و امروز در شهر بندری و بین المللی هامبورگ زندگی می کنید، پیشینه ی زندگی شما در معماریتان نمایان است. بناهایی میسازید که نمادی از حرکت، رویارویی و جهانگرایی می باشند. فرودگاه ها، ورزشگاه ها و ایستگاه های قطار، آسمان خراش ها، نمایشگاه ها و موزه ها چندین نمونه ی کمی هستند از این بناها. شما شبکه ای جهانی از معماران فوق العاده در اختیار خود دارید و با آنها در تمام قاره ها فعالیت می کنید. شما برای مردم بنا می سازید، مکان هایی برای شادی زندگی شان خلق می کنید. جناب آقای پروفسور مارگ ما امروز بسیار خوشحال هستیم که شما با تیم تان اینجا تشریف دارید.
جناب پروفسور اعتصام برای ما افتخار بسیار بزرگی است که شما را به عنوان نماینده ای شهیر و عالی مقام در تهران میزبان باشیم. ما مشتاقانه در انتظار نگاه شما هستیم. نسبت به این کلانشهر میلیونی و در میان کوه و کویر و با جمعیت بیش از ده میلیون نفر.
برای همه شما آرزو دارم از این سمپوزیوم لذت ببرید و سپس از فضاهای نمایشگاهی فوق العاده و نگارخانه های مجموعه فرهنگی نیاوران دیدن فرمائید و طراحی دیالوگی و آنچه که عنوان این نمایشگاه است، طراحی با گفت و شنود را به عینه نظاره فرمائید.

آقای دکتر  پروفسور مارگ، شریک موسس شرکت gmp و بنیان گذار بنیاد aac

ما در نقاط مختلف جهان دفاتر متعددی داریم و در آنها در کارها و پروژه هایمان به نقطه ای که بسیار توجه داریم، فرهنگ و بافت تاریخی کشوری هست که در آنجا کار میکنیم. در حال حاضر دفاتر ما 500 نیرو در 12 نقطه از جهان داریم. 10درصد کامل درآمد دفاتر صرف هزینه های جاری بنیاد معماری gmp و بنیاد aac برای توسعه و گسترش آموزش دانشجویان و مخاطبان جوان معماری توسط افراد با تجربه و حرفه مند دارد. یکی از مسائل مهم برخورد با ساختارهای کهن و تاریخی معماری در حال حاضر هست و نکته بسیار مهم این است که تاریخ رو نباید فراموش کرد و جامعه ای که تاریخ خود را فراموش کند دچار آلزایمر شده است. استادیوم المپیک برلین که در سال 1936 ساخته شده بود و هنگامی که کار ما بر روی آن شروع شد بسیار فرسوده و دچار مشکلات زیادی بود. و بعد، نتیجه کار که ما آن را مرمت و مقاوم سازی کردیم و بر پایه های قبلی آن تنها یک سایه بان و یک سقف بر اساس استاندارد های روز دنیا به آن اضافه کردیم که این یک گفت و شنودی هست میان ساختمان و ما و گذشته و آینده آن. و مشکلات مشابه ای در استادیوم آزادی تهران دیدیم که نیازمند کار بر روی آن بود تا به استاندارد های حال حاضر دنیا برسد.
و پیشنهاد ما برای آن یک سقف برای آن بود در عین حال که پایه و ساختمان آن حفظ شده و تنها سقفی بسیار ظریف برای آن در نظر گرفته شده است. و نمایشگاه شهر جدید آفتاب که نمایشگاهی است در راستای رفع نیاز ها و در حد امکانات لازمی که نیازمند آن بود و با توجه به اقلیم آنجا. نکته ای که برای ما جالب بود در ایران بسیار سریع در این نمایشگاه فضاهای سبز در داخل و حاشیه نمایشگاه توسط کارفرما اجرا شد که در نقاط دیگر پروژه های ما این چنین نبود. و فرودگاه دیگری، فرودگه حجاج در تهران که دفتر ما در آن شرکت کرد و راه حلی که انتخاب شد باتوجه به شرایط خاص محلی بود. یک فرودگاه فضایی است که کاربری جابجایی دارد اما استفاده کنندگان آن باید در عین رفع جابجایی بایست از آن لذت نیز ببرند. در آن از معماری ایرانی در عین مدرن بودن استفاده کرده ایم. این گفت و شنود معماری در ساختن پروژه ها برای ما بسیار مهم بود که ما در پروژه شهرسازی باغ شهر تهران
قلعه مرغی با کمک بنیاد میرمیران، gmp و aac روی آن کار کردیم. فرودگاه قدیم قلعه مرغی در فضای مرکزی تهران یه فضای بکر شهری در حدود 270 هکتار که تصمیم گیری شده بود برای آن، یک پارک منطقه ای و فرا منطقه ای که با مشکل بودجه نیز روبرو بود. ما طرح های پیشنهادی خود را که در ورکشاپی شکل گرفته اند به مسئولان شهری نشان خواهیم داد و در نمایشگاه در معرض دید قرار گرفته اند.

آقای دکتر  پروفسور ایرج اعتصام، مدیر عامل بنیاد میرمیران

من میخواهم در مورد حرفه و آکادمیک اینجا با شما صحبتی داشته باشم. اینکه فاصله ای که میان این دو ایجاد شده است چطور میشود این فاصله را از بین برد یا کاست. در مورد آکادمیک ما برنامه ای ثابت داریم و سالهای معین تغییر نمیکند و تغییرات و برنامه های جدید دنیا در آن منعکس نمی شود و با اینکه بعضا دیده میشود به وسیله بعضی اساتید و روسای دانشکده ها تغییرات و بروز رسانی هایی در آن شکل گرفته ، اما کماکان عمده آن ثابت مانده است. اما دانشگاهی مثل AA لندن سعی داشته که این فاصله را کم کند و موفق نیز بوده است. یا دانشگاه واشنگتن در سیاتل. در بنیاد معماری میرمیران نیز طی 10-11سال گذشته سعی شد تا با اجرای مسابقاتی این فاصله را کمتر کنیم و در شورای سیاست گذاری بیشتر هدف گذاری بر روی جوانان معمار و با هدف کاستن از این فاصله بین آکادمیک و حرفه برنامه ها شکل گرفته اند و بیشتر به دنبال ایده پردازی و نوآوری شرکت کنندگان بوده ایم و کتابی از فعالیت این سالها در دست چاپ است که امیدارم هرچه زودتر به نشر رسیده و در دسترس علاقه مندان قرار گیرد.

آقای دکتر محمد حسین ایزدی، معاون معماری و شهرسازی وزارت راه و شهرسازی

دکتر ایزدی بعد از خوش آمدگویی و تشکر از برگزارکنندگان این رویداد، با اشاره به صحبت های پروفسور مارگ خاطر نشان شد که ایران نیز با توجه به پیشینه ی بسیار خوب و قدیمی در فرهنگ و تمدن و مابه ازاهای خود در شهرهاو روستاهای مختلف آن از آن جدا افتاده و مسیر رو به تنزلی را طی کرده و به نوعی ما به این آثار به جا مانده کم توجهی میکنیم. این یک مسئله ی بسیار جدی است و همانطور که پروفسور مارگ فرمودند در آنچه که اینک در دنیا مطرح است ضمن استقبال از خلاقیت هاو نو آوری ها در نوساخته های معماری، تلاش بر ایجاد پیوند بین تداوم گذشته امروز است. من فکر میکنم ویژگی هایی که ما بایست در برنامه های خود به آن توجه کنیم ایجاد این همپیوندی مجدد است، از طریق بازخوانی گذشته ی خود. ما در وزارت راه و شهرسازی سعی میکنیم که این مسیر را دنبال کنیم و اندیشه ای را تحت عنوان ایرانشهر از سوی وزیر محترم مطرح شده است که عمدتا هدفش همین موضوع است که ما بتوانیم به نوعی با بازخوانی گذشته ولی با نگاه به آینده بتوانیم این همپیوندی و این انقطاعی که وجود دارد را برطرف نمائیم. به عنوان یکی از نکات کلیدی من فکر میکنم که بایست بر روی این مسئله ی پر چالش فکر کنیم و ضمن ایجاد شرایطی برای بروز خلاقیت های معمارانه و افکار جدید و مدرن بتوانیم همپیوندیی بین شریط جدید و گذشته ای که بدان افتخار می کنیم، ایجاد کنیم. موضوع دیگری که به آن اشاره میکنم مربوط به همین گفت و گو ست، گفت و گو و شنیدن که به شنیدن ما کمتر عادت داریم که امیدوارم بتوانیم شرایطی را فراهم کنیم که با شناخت مخاطبان اصلی بتوانیم بیشتر بشنویم، مخاطبینی که حرف هایی برای گفتن دارند و البته تاثیر گذار بر خلق فضاهای معمارانه. بنده فکر مکینم این مسیر، مسیر درستی است که در این برنامه نیز مورد توجه قرار گرفته و ما نیز امیدواریم که در برنامه های آتی این مسیر را دنبال کنیم. من از طرف وزارت راه و شهرسازی اعلام میکنم که ما از این نوع برنامه ها در راستای برطرف کردن چالش های موجود، حمایت میکنیم.

 

آقای دکتر  پیروز حناچی ، معاون معماری و شهرسازی شهرداری تهران

در بسیاری از شهرها صنعت عامل ایجاد شهر ها بوده، اما امروز امکان تولید در این شهرها به دلایل مختلف وجود ندارد. و صنعت از شهر ها خارج می شوند و این فضا و فرصتی را فراهم میکند تا اتفاقات جدیدی در شهر ها بیافتد، مثل نیروگاه شهر لندن که تبدیل به یک نمایشگاه بین المللی شد ... و نمونه های فراوانی که در دنیا وجود دارد. اتفاقات معمارانه ای که موجب شد تا گذشته را به حال وصل کند و جامعه ای گذشته خود را فراموش کند، دچار آلازایمر شده است. از دلایلی که ما این فضای متروک و بلااستفاده که بسیاری از آنها صنعتی بوده اند را تغییر کاربری و بازتعریف میکنیم، در کنفرانس و سازمان جهانی که به همین منظور شکل گرفت ticcih در سال 2011 ایران نیز به عضویت این سازمان درآمد و آثاری را نیز به عنوان کار کرده است مانند کارخانه چرم خسروی تبریز که امروز تبدیل به دانشگاه هنر تبریز شده است، کارخانه نساجی در یزد که به فضای آموزشی تبدیل شد. همچنین در اصفهان، مشهد و کرمان ...
یکی دیگر از این موارد کارخانه سیمان تهران است که دو دهه است بلااستفاده مانده و باتوجه به اینکه این کارخانه به دست آلمان ها کارشده، نیازمند بازطراحی و تغییر کاربری و تبدیل آن به فضاهای امروزی و در استفاده جامعه باشد و امیدوارم ما با همکاری های شما بتوانیم از این دست پروژه ها را داشته باشیم.

بازدید از نمایشگاه "طراحی با گفت و شنود" همه روزه تا پایان روز جمعه 27 مهرماه سال جاری (جهت بازدید) برای متخصصان و عموم دائر است.



Photographer: Marcus Bredt


چاپ